สวัสดีครับผม นายประพล  สุขสุโฉม หรือที่ทุกๆ ท่านรู้จักผมในนาม Bbling ขาบูลส์ประจำบอร์ด กีต้าร์ไทยอีกคนนึง    ปัจจุบันผมอายุย่าง31 ปีครับ ตอนนี้ก็ทำงานอยู่ที่ รร.ประถมสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา   งานที่ทำก็จะเป็นข่าว ออกแบบกราฟฟิก ซึ่งเป็น พวกสิ่งพิมพ์ซะเป็นส่วนใหญ่ครับ ส่วนแนวเพลงที่ชอบก็จะเป็นบูลส์ครับ

ส่วนจุดเริ่มต้นในการเล่นดนตรีของผม ก็ไม่มีอะไรมากครับจะเล่นจีบสาว เพลงที่เล่นก็ทั่วๆไปครับในยุคนั้นเช่น นูโว, บิลลี่ แต่ในที่สุดก็เกิดการหักเห ตอนที่ผมได้ดูรายการบันเทิงคดีของพี่  มาโนช พุฒตาล วันนั้นแกเอา Mv ของ Ozzy มาเปิด แล้วก็เล่าประวัติของมือกีต้าร์ ที่ชื่อ Randy Roahd คร่าวๆ ตอนแรกผมก็เอะเก่งจริงเหรอ พอผมได้ยินเสียงริฟฟ์กีต้าร์เท่านั้นแหละ มันเปลี่ยนชีวิตผมไปเลย  ทำให้ผมจริงจังกับการเล่นดนตรี ส่วนสาวเจ้า ผมลืมไปสนิทเลย อกหักตามระเบียบ555   ตอนนั้นจะเป็นขาร็อคอย่างเดียว จนตอนช่วงอายุ19หรือ20 ผมแจมบูลส์กับเพื่อนคนนึง เขาก็แนะนำผมให้ลองศึกษาบูลส์ดู (เพื่อนท่านนี้ก็คือท่านสตีฟ เควาย ในบอร์ดกีต้าร์ไทยนั่นเอง )  ตอนแรกผมไม่ได้สนใจเท่าไหร่ครับแกะผ่านๆไป จนวันนึงผมได้ฟังบีบี คิง เลยเลิกเล่นร็อคตอนนั้นคลั่งเดธเมทัลกะอิงวี่มาก หันมาจริงจังกับแนวบูลส์ไปเลย   ก็คงเป็นจุดหักเหครั้งที่ 2 แล้วมันก็นำมาซึ่งโลกของดนตรีที่กว้างกว่าเดิม ผมรู้จักแจ๊ส ทฤษฎีอะไรก็จากจุดนี้แหละครับ

การเรียนกีต้าร์นี่ผมเรียนด้วยตัวเองครับส่วนใหญ่ ตำราเล่มแรกของผมรู้สึกจะชื่อ “เทคนิคการเล่นลี๊ดกีต้าร์” ในเครือเพื่อนนักกีต้าร์  ซึ่งเนื้อหาเป็นพวกทางเดิน12บาร์บูลส์  เพนทาโทนิคเสกลจริงๆมันเป็นอิทธิพลที่ผมซึมซับดนตรีบูลส์แบบไม่รู้ตัวนะครับ แล้วผมก็อาศัยแกะเพลงเอาน่ะครับ ก็แกะเพลงครูอย่างrockbottom ,hiway stars แล้วก็พวกมือกีต้าร์ร็อคยุค70ทั้งหลาย เอาหูแกะเอาน่ะครับเหมือนบ้างไม่เหมือนบ้างก็ว่ากันไปแต่ผมจะพยามคิดตามเสมอว่าเขาเล่นอะไรอยู่ ก็เท่าที่รู้ตอนนั้นแหละครับ  ตอนนั้นจำได้ว่าก็จะดูคอนเสิร์ตจากโทรทัศน์ก็จะดูเออเขาเล่นยังไงนะจำๆไว้แล้วแกะๆ              ตอนหลังๆก็ไปเรียนโน้ตน่ะครับที่รร.สารพัดช่างก็พออ่านได้แต่ชักลืม55555 ก็แนะนำน้องๆที่ไม่มีตังค์มากนักเพราะค่าเรียนถูกดีครับ  พวกworkshopนี่ผมก็ไปดูนะบทสัมภาษณ์นักดนตรีผมก็ชอบอ่านผมว่ามันสร้างความเข้าใจและเป็นไอเดียที่ดีครับ

สำหรับกีต้าร์ที่ผมใช้ก็จะเลือกราคาไม่สูงมากนักครับ ปัจจุบันก็มีไฟฟ้าอยู่ 4 ตัวก็มีดังนี้ครับ .telehandmade,fender.tele liteash korea ตัวนี้จะเป็นหลักครับ เพราะผมชอบกีต้าร์ที่เสียงคลีนดีๆ แล้วเวลา ผมอยากเล่นเพลงหนักๆขึ้นมาหน่อย ก็จะใช้ washburn n1 ไฟฟ้าตัวสุดท้ายเป็นสตรัทของbaracudaครับ โปร่ง2ตัว ก็เป็นยี่ห้อjojo รุ่นเก่าคอขาวตัวขาว ผมชอบครับ กับ landwin เป็นกีต้าร์ตัวเล็กพกไปเที่ยวง่ายดีครับ เอาไว้แก้เหงาเสียงพอได้ราคาไม่สูง ส่วนกีต้าร์ตัวแรกเป็นกีต้าร์โปร่งfujiyama 650บาทเล่นซะคอลอกหมดเลย พังไปแล้วซากก็หาไม่เจอ ส่วนไฟฟ้าตัวแรกก็เป็นเฟนเดอร์ แจแปนครับเล่นซะคอเขียวเฟรทสึกเลย555 ขายไปแล้วเสียดายครับ

เอฟเฟคที่ผมใช้ผมมักจะซื้อที่ปรับเล่นได้หลายๆแนวน่ะครับ จะได้ไม่เปลืองตัง ปัจจุบันผมใช้เสียงแตกจากเอฟเฟคก้อนmarshall jackhammerอยู่ครับ บางทีต่อเล่นตัวเดียวเลยไม่พ่วงอะไร เล่นลำบากหน่อยแต่เสียงมันเต็มดีครับ ก่อนหน้านั้นก็ลองมาเรื่อยมัลติบ้างก้อนนู้นๆก้อนนี้บ้างก็ยังไม่ได้เสียงที่ถูกใจ จนวันนนึงขณะนั่งฟังjimi hendrixแล้วอยากได้เสียงแบบนั้นมาก ดูๆแล้วมันแทบไม่มีอะไรเลยมีแค่ฟัซกะวาห์ เลยปลงตก55ว่าจริงๆ มันมาจากนิ้วและอารมณ์ล้วนๆ เลยเอามั่งแทบแย่ครับ เล่นยากมาก กว่าจะปรับตัวได้ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับแนวที่เล่นด้วยนะผมว่าเอฟเฟคเนี่ย พอดีผมหันมาเล่นบูลส์ร็อคเลยประหยัดหน่อยก้อนเดียว55555

สิ่งที่ผมอยากฝากไว้ก็ไม่มีอะไรมากครับอยากให้ทุกคนหาตัวเองให้เจอ แล้วก็ฟังเพลงเยอะๆกว้างๆหลากหลาย กว่าผมจะมาเล่นแนวบูลส์นี่ผมก็ผ่านการเล่นแนวอื่นมาก่อนเช่นร็อค นีโอคลาสิค แต่สุดท้ายผมก็มาจบที่บูลส์  ผมว่ามันดีนะที่เราเล่นได้หลายแนวและจะดีมาก ถ้าจะฝึกก็ฝึกอย่างมีสมาธิและรู้จักวิเคราะห์คิดตามผมว่าทำให้การเล่นก้าวหน้านะ ผมว่าแบบฝึกไหนที่คุณฝึกแล้ว คุณสามารถมาคิดต่อเองได้เอาไปใช้ได้ นั่นถือว่าสอบผ่านครับ อย่าเอาแต่ฝึกตามอย่างเดียวโดยไม่ดูอะไรเลยมันไม่มีประโยชน์  ก็ขอให้สนุกกับการเล่นกีต้าร์กันทุกคนครับ เล่นให้สนุกก่อนแล้วดีเองผมเชื่ออย่างนั้นครับ

Thank you คุณ เอก bbling มากครับ

สำหรับ ข้อมูล และแง่คิดดีๆ

สัมภาษณ์ โดย narin_fender